زیبایی محض

با خیالات شبانگاهی خود با دل خویش

و صدایی که فقط در دل اشعار من است

من و تنهایی و افکار تو و طاقت تنگ

در سکوتی که فراهم نشود جز دل شب

لب به لب پر شدم از لذت دنیای خودم

که تو باشی و من و اینهنه زیبایی محض

من به رویای وصال تو چنین مست شدم

وای از آن روزی که در آغوش تو گرم شوم